Bazı ormanlar vardır, içlerine girilmez.
Çünkü orada yapraklar nefes almaz, nefes olur.
Toprak ayaklarının altında değil, bilincinin içindedir.
Zaman orada ileri gitmez; döner, döner ve seni kendi köküne götürür.
O ormanda ışık gökten değil, içeriden doğar.
Yeşil, bir renk değil — varlığın kadim halidir.
İlk insanın gözünü açtığı anın yankısı, hâlâ oradadır.
Ve kim o yankıyı duyar da sessiz kalmayı başarırsa,
dünya onunla birlikte nefes alır.
Bazıları buna huzur der, bazıları unutuş.
Ama asıl adını yalnız ağaçlar bilir:
Emerald Soul.