Bazı ormanlar vardır, içlerine girilmez. Çünkü orada yapraklar nefes almaz, nefes olur. Toprak ayaklarının altında değil, bilincinin içindedir. Zaman orada ileri gitmez; döner, döner ve seni kendi köküne götürür.

O ormanda ışık gökten değil, içeriden doğar. Yeşil, bir renk değil — varlığın kadim halidir. İlk insanın gözünü açtığı anın yankısı, hâlâ oradadır. Ve kim o yankıyı duyar da sessiz kalmayı başarırsa, dünya onunla birlikte nefes alır.

Bazıları buna huzur der, bazıları unutuş. Ama asıl adını yalnız ağaçlar bilir: Emerald Soul.