Bazı ormanlar vardır, içlerine girilmez.
Çünkü orada yapraklar nefes almaz, nefes olur.
Toprak ayaklarının altında değil, bilincinin içindedir.
Zaman orada ileri gitmez; döner, döner ve seni kendi köküne götürür. O ormanda ışık gökten değil, içeriden doğar. Yeşil, bir renk değil, varlığın kadim halidir. İlk insanın gözünü açtığı anın yankısı, hâlâ oradadır. Ve kim o yankıyı duyar da sessiz kalmayı başarırsa, dünya onunla birlikte nefes alır. Bazıları buna huzur der, bazıları unutuş. Ama asıl adını yalnız ağaçlar bilir:
Emerald Soul.